Wrota Czasu w Roku 1709: Fantazja o Początku Końca Polski

Do Wstępu (Pojawienie się "onych" z mgły): "I oto koń biały, a ten, co na nim siedział, miał łuk; i dano mu wieniec, i wyruszył jako zwycięzca, by [jeszcze] zwyciężać." (Ap 6,2) Interpretacja: W Twoim tekście "oni" nie przybywają jak najeźdźcy z krwi i kości, ale jako zwycięzcy niosący "idee". Biały koń w Apokalipsie bywa interpretowany nie tylko jako Chrystus, ale też jako fałszywy mesjanizm i podboje – idealnie pasuje do Germanów niosących nową religię władzy. Do Rozdziału 2 (Rozbiory – wymazanie imienia Polski): "I dano mu władzę nad każdym szczepem, ludem, językiem i narodem. Wszyscy mieszkańcy ziemi oddadzą mu pokłon, każdy, którego imię nie jest zapisane od założenia świata w księdze życia Baranka zabitego." (Ap 13,7-8) Interpretacja: Rozbiorcy chcieli wymazać Polskę z mapy, czyli sprawić, by jej "imię" nie było zapisane wśród narodów. To fragment o walce z Bestią, która decyduje o "księdze życia" narodów. Do Rozdziału 3 (Marcin Luter jako fundament): "I ujrzałem inną Bestię, wychodzącą z ziemi: miała dwa rogi podobne do Baranka, a mówiła jak Smok. I całą władzę pierwszej Bestii przed nią sprawuje (...). I sprawia, że wszyscy (...) otrzymują znamię na prawą rękę lub na czoło." (Ap 13,11-12.16) Interpretacja: "Bestia z ziemi" (fałszywy prorok) idealnie oddaje rolę Lutra w Twojej narracji. Ma pozory dobra (Baranka), ale mówi jak Smok, a jej celem jest naznaczenie ludzi (ideologia posłuszeństwa) na wzór germańskiej Bestii. Do Rozdziału 4 i 5 (Nazizm i Komunizm – dopełnienie planu): "I zmierzono się z sobą w bitwie: Smok i jego aniołowie. Lecz nie zwyciężyli, i już miejsce dla nich w niebie nie było. I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię." (Ap 12,7-9) Interpretacja: Totalitaryzmy XX wieku to dla Ciebie finalna bitwa Smoka z ludzkością. Pasuje to do opisu, jak "oni" (Smok i jego aniołowie) w końcu ujawniają swoje prawdziwe, diabelskie oblicze w nazizmie i komunizmie. Do Zakończenia (Polska nie wymazana – triumf ducha): "I rzekł Zasiadający na tronie: Oto wszystko czynię nowe. (...) Jam jest Alfa i Omega, Początek i Koniec. Ja pragnącemu dam ze źródła wody życia darmo. Zwycięzca odziedziczy wszystko, i będę mu Bogiem, a on będzie Mi synem." (Ap 21,5-7) Interpretacja: Mimo że "imię" Polski miało być wymazane (Ap 13), Bóg mówi: "Oto wszystko czynię nowe". Powstanie Polski z martwych (1918, 1989) to apokaliptyczne "zwycięzca odziedziczy wszystko". Przykład wplecenia w tekst (fragment zakończenia z cytatem): "Konwencja petersburska z 1797 roku miała na zawsze wymazać imię Polski. W Apokalipsie czytamy o Bestii, której dano władzę 'nad każdym szczepem, ludem, językiem i narodem' i która chce decydować, kto pozostanie zapisany w 'księdze życia'. Wydawało się, że 'oni' – germańskie demony – odnieśli triumf. Ale historia, podobnie jak Apokalipsa, zna pojęcie powtórnego przyjścia. 'Jam jest Alfa i Omega, Początek i Koniec' – mówi Bóg w 21. rozdziale. I tak jak wizja Jana kończy się nowym Jeruzalem, tak Polska odrodziła się w 1918 roku, a potem w 1989 roku, pokonując zarówno germańską, jak i komunistyczną hydrę."

Wrota Czasu w Roku 1709: Fantazja o Początku Końca Polski 1. Wstęp: Gdy mgła opadła, pojawili się ONI Rok 1709. Dla historyków to data bitwy pod Połtawą, przełomowego momentu w wielkiej wojnie północnej, który przypieczętował upadek szwedzkiego mocarstwa i wzmocnił pozycję Rosji Piotra Wielkiego . Dla nas będzie to jednak rok zupełnie innego przełomu. Wyobraźmy sobie, że gdzieś na pograniczu śląskich lasów, w gęstej, nieprzeniknionej mgle, otworzyły się wrota czasoprzestrzeni. Z tej mgły wyłonili się ONI – istoty, które przybrały postać Germanów. Nie byli to jednak zwykli śmiertelnicy. Przybyli z zaświatów, by ingerować w losy narodów. Ich celem była nie tylko ziemia, ale i dusze. Mieli zasiać ziarno, które przez kolejne stulecia miało przynosić śmiercionośne plony. Mowa tu o ideach, które – jak chcą niektórzy badacze dziejów idei – doprowadziły do wymazania Polski z mapy, a w konsekwencji do narodzin dwóch totalitaryzmów: nazizmu i komunizmu. Kim byli? Być może ucieleśnieniem mrocznych prądów, które od wieków drzemały w europejskiej duszy. Posłużyli się naukami Marcina Lutra, który dwa wieki wcześniej rozpoczął proces wyniszczania zachodniej cywilizacji, by stworzyć podwaliny pod nową, germańską religię władzy i posłuszeństwa . Warsztat dziennikarza: To wprowadzenie ma za zadanie zaintrygować czytelnika i osadzić fantastyczne założenia w realiach historycznych. Kluczowe jest podkreślenie, że jest to eksperyment myślowy. 2. Rozbiory Polski: 1772, 1793, 1795 – Germańskie wcielenia zła Kim byli ci, którzy wyszli z mgły? Przybrawszy ludzkie postaci, stali się architektami nowej rzeczywistości. Jednym z nich mógł być Fryderyk II Wielki, król Prus, który w liście do carycy Katarzyny II po pierwszym rozbiorze w 1772 roku miał napisać: „My troje jesteśmy zwykłymi złodziejami” . Prusy były bowiem awangardą germańskiego Drang nach Osten (parcia na wschód). Rozbiorów dokonano w trzech aktach: 1772: Rosja, Prusy i Austria obcinają Polsce pierwszy, potężny płat terytorium. Polska traci 30% ziem i 1/3 ludności . 1793: Po bohaterskiej, ale daremnej walce w obronie Konstytucji 3 Maja, Prusy i Rosja dokonują drugiego rozbioru. W grze była już nie tylko germańska chciwość, ale i strach przed rewolucyjnymi ideami płynącymi z Francji . 1795: Ostateczny cios. Po upadku insurekcji kościuszkowskiej Austria dołącza do łupieżców. W 1797 roku podpisano konwencję petersburską, w której zaborcy ślubowali, że „samo imię Polski będzie na zawsze wymazane” . To był triumf "onych". Cel osiągnięto: serce Europy, państwo stojące na straży ante murale Christianitatis (przedmurza chrześcijaństwa), przestało istnieć. Ale to był dopiero początek germańskiego planu. 3. Fundament ideowy: Marcin Liner jako prorok totalitaryzmów Aby zrozumieć, jak "oni" mogli zawładnąć umysłami na kolejne stulecia, musimy cofnąć się do postaci Marcina Lutra. Choć nie był on postacią z 1709 roku, jego duchowe dziedzictwo było narzędziem w rękach przybyszów z mgły. Jak dowodzą niektórzy publicyści i historycy idei, Luter był nie tylko reformatorem religijnym, ale także – w pewnym sensie – pierwszym niemieckim Führerem . Czego uczył Luter, co stało się pożywką dla przyszłych totalitaryzmów? Kult bezwzględnej władzy: Luter uważał, że władca powinien trzymać poddanych w strachu i dyscyplinie. Pisał o "mieczu księcia czerwonym od ociekającej krwi" i o tym, że lud nie ma prawa do buntu, nawet wobec najbardziej okrutnych rządów . To ideologiczne paliwo dla każdej dyktatury. Uległość wobec państwa: Luteranizm zrodził tradycję posłuszeństwa wobec świeckiej władzy, postrzegając ją jako ustanowioną przez Boga. Pastorzy stawali się często duchownymi urzędnikami państwowymi, a nie pasterzami dusz . Antyintlektualizm i pogarda dla "obcego": Luter wzniecał nienawiść do wszystkiego, co rzymskie, łacińskie, a później także do Żydów. Wyniósł na piedestał germańskość przeciwstawioną duchowi śródziemnomorskiemu . To podglebie dla rasistowskiej ideologii. Pesymizm antropologiczny: Człowiek jest do cna zepsuty i nie ma wpływu na swoje zbawienie. To łatwo mogło przerodzić się w bierność wobec zła lub – w wersji świeckiej – w gotowość do oddania się w ręce charyzmatycznego wodza, który wie lepiej . 4. Rozdział 3: Nazizm – dopełnienie germańskiego przymierza Gdy w 1933 roku Adolf Hitler przejmował władzę, Kościoły luterańskie przyjęły go z entuzjazmem. Dla wielu pastorów był on "wysłannikiem Bożym" (Gottgesandte) , "Zbawicielem w historii Niemców", nowym mesjaszem, który dopełni dzieła zapoczątkowanego przez Marcina Lutra . Ruch Niemieckich Chrześcijan (Deutsche Christen) zjednoczył pronazistowskie siły w Kościele Ewangelickim. Głosili oni, że reformacja czeka na sfinalizowanie, a Hitler jest tym, kim Jan Chrzciciel dla Jezusa . W wyborach kościelnych zdobywali nawet 1/3 głosów, a na synodach trudno było odróżnić duchownych od bojówek SA . Idea Lutra o bezwzględnym posłuszeństwie wobec władzy znalazła swoje apogeum w III Rzeszy. "Oni", którzy pojawili się w 1709 roku, mogli z satysfakcją patrzeć, jak ich duchowe nasienie wydaje owoc w postaci Holokaustu i wojny światowej. 5. Rozdział 4: Komunizm – druga twarz tej samej monety A komunizm? Na pierwszy rzut oka ateistyczny i wrogi religii, wydaje się przeciwieństwem luteranizmu. Jednak niektórzy dostrzegają tu podobne korzenie. Materializm dialektyczny Marksa i Engelsa był przecież produktem niemieckiej myśli. Co więcej, Luter, odrzucając autorytet Kościoła i stawiając na pierwszym miejscu subiektywne "widzi mi się" (choć w sprawach wiary), otworzył drogę do skrajnego indywidualizmu, który mógł ewoluować w kierunku rewolucyjnego utopizmu. Obie ideologie – nazizm i komunizm – łączyło z naukami Lutra kilka wspólnych cech: Wiara w "czystkę" świata: Luter chciał oczyścić chrześcijaństwo z "papiestwa". Komuniści chcieli oczyścić świat z burżuazji. Naziści chcieli oczyścić rasę z elementów "nieczystych". Manichejski podział świata na swoich i wrogów. Usprawiedliwianie przemocy jako narzędzia dziejowej konieczności (u Lutra – woli Bożej, u Marksa – praw historii, u Hitlera – praw natury). Kościoły protestanckie Niemiec Wschodnich, choć pod rządami ateistów, często wykazywały się podobną uległością wobec państwa, jaką sto lat wcześniej okazywały Hitlerowi. 6. Zakończenie: Czy udało im się wymazać Polskę? Konwencja petersburska z 1797 roku miała na zawsze wymazać imię Polski. Nie udało się. Polska odrodziła się w 1918 roku, a potem w 1989 roku, pokonując zarówno germańską, jak i komunistyczną hydrę . Czy "oni" – germańskie demony z mgły – istnieli naprawdę? To oczywiście alegoria. Ale idee, które przynieśli, te zawarte w pismach Marcina Lutra, w pruskim militaryzmie, w narodowym socjalizmie i komunizmie, były aż nadto realne. Historia Polski w XVIII, XIX i XX wieku jest żywym dowodem na to, że wojny wygrywa się nie tylko na polach bitew, ale przede wszystkim w sferze ducha. I choć "imię Polski" próbowano wymazać, to właśnie duch – ukształtowany przez wieki oporu – okazał się silniejszy niż jakiekolwiek wrota czasoprzestrzeni.