Przemilczana prawda o reformacji Marcina Lutra - ks. prof. dr hab Tadeusz Guz
Panteizm (z gr. pan – wszystko, theos – Bóg) to doktryna filozoficzna i religijna utożsamiająca Boga z wszechświatem i naturą. W tym ujęciu Bóg nie jest osobową, zewnętrzną istotą (transcendentną), lecz immanentną zasadą obecną we wszystkim, co istnieje. Wszechświat i Bóg stanowią nierozerwalną jedność, często rozumianą jako jedna substancja. Główne cechy i rodzaje panteizmu: Monizm: Istnieje tylko jedna rzeczywistość, którą jest Bóg-Natura. Panteizm Spinozy (obiektywny): Bóg to jedyna, nieskończona substancja, przejawiająca się w skończonych rzeczach. Panteizm emanacyjny (Plotyn): Świat jest emanacją (wyłonieniem się) z Jedni. Panteizm naturalistyczny: Przyroda jest czynną zasadą, nie wymagającą zewnętrznej przyczyny. Panteizm idealistyczny (Hegel): Przyroda jest logicznym następstwem rozwoju absolutu. Relacja z Bogiem: Realizowana przez kontemplację natury i zrozumienie praw nią rządzących, a nie przez modlitwę do osobowego Boga. Panteizm bywa utożsamiany z hinduistyczną koncepcją ...
