Polska szlachta

Polska szlachta historycznie była wieloetniczna, zwłaszcza na obszarach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, która obejmowała tereny dzisiejszej Polski, Ukrainy, Białorusi i Litwy. W dużej mierze szlachta Rzeczypospolitej na terenach dzisiejszej Ukrainy i Białorusi (tzw. Kresy Wschodnie) była pochodzenia ruskiego (czyli w sensie historycznym – wschodniosłowiańskiego). W miarę upływu czasu wiele rodzin szlacheckich z tych terenów ulegało procesowi polonizacji — przyjmowały język polski, kulturę i obyczaje, a często także katolicyzm (zamiast prawosławia). Tak więc, choć początkowo wiele rodów na tych terenach było etnicznie ruskich (ukraińskich, białoruskich), to z czasem stały się one częścią polskiej szlachty kulturowej i politycznej. Na ziemiach dzisiejszej Polski dominowała natomiast szlachta polska etnicznie, ale i tam zdarzały się rody o różnych korzeniach, np. niemieckich, litewskich czy tatarskich. Podsumowując: Szlachta na ziemiach współczesnej Ukrainy i Białorusi była często pochodzenia ruskiego (wschodniosłowiańskiego). Z czasem część tej szlachty uległa polonizacji i stała się integralną częścią polskiej szlachty w sensie kulturowym i politycznym. Polska szlachta jako całość była więc zróżnicowana etnicznie, szczególnie w obrębie Rzeczypospolitej, gdzie wpływy polskie, litewskie, ruskie i inne się przeplatały.