Likwidacja państwa pruskiego

Likwidacja państwa pruskiego

Utożsamiane z rewizjonistycznym militaryzmem niemieckim Prusy zostały zlikwidowane przez Sojuszniczą Radę Kontroli Niemiec (Sojusznicza Rada Kontroli nad Niemcami). Herb Królestwa Prus i jego 12 prowincji w 1878 r. (plus ziemie Hohenzollernów, które miały status prowincji); herb prowincji Hanower przedstawiony przykładowo jako "herb wielki". Ustawa[1] nr 46 z dnia 25 lutego 1947 r. Państwo Prusy, które od zawsze było nośnikiem militaryzmu i reakcji w Niemczech, w rzeczywistości przestało istnieć. Kierując się interesem utrzymania pokoju i bezpieczeństwa narodów oraz pragnieniem zapewnienia dalszego odrodzenia życia politycznego w Niemczech na demokratycznych podstawach, Rada Kontroli wydaje następujące prawo: Artykuł I Państwo Prusy, jego rząd centralny i wszystkie podporządkowane mu urzędy zostają niniejszym rozwiązane. Artykuł II Tereny, które były częścią państwa Prusy i które obecnie podlegają zwierzchnictwu Rady Kontroli, mają otrzymać status krajów lub zostać do nich włączone. Postanowienia tego artykułu podlegają wszelkim zmianom i innym zarządzeniom, które może wydać aliancka władza kontrolna lub które może ustalić przyszła konstytucja Niemiec. Artykuł III Funkcje państwowe i administracyjne oraz majątek i zobowiązania dawnego państwa Prusy mają zostać przekazane uczestniczącym krajom, z zastrzeżeniem ewentualnych umów, które mogą okazać się konieczne i które zostaną podjęte przez aliancką władzę kontrolną. Artykuł IV Niniejsza ustawa wchodzi w życie z dniem jej podpisania. Sporządzono w Berlinie, dnia 25 lutego 1947 roku P. KOENIG, Generał Armii V. SOKOLOVSKY, Marszałek Związku Radzieckiego Lucius D. CLAY Gen. Joseph T. Mc. NARNEY B. H. ROBERTSON Gen. Sholto DOUGLAS, Marszałek Królewskich Sił Powietrznych Sojusznicza Rada Kontroli Niemiec, 25 lutego 1947, Journal Officiel du Commandement en Chef Francais en Allemagne. Gouvernement Militaire de la Zone Francaise d'occupatiton: Ordonnances, arrêtés et réglements, décisions règlementaires, decisions, circulaires, avis, komunikacja, informacje, annonces légales.[2]. Decyzja była pochodną praktycznie powszechnego przekonania o konsekwentnie negatywnym wpływie Prus, "pruskiego ducha", na niemiecką świadomość narodową. Wyrażali to przewódcy aliantów. Winston Churchill stwierdził w 1943 r.: Prusy są korzeniem wszelkiego zła, a jego następca na urzędzie premiera Clement Attlee uważał, że likwidacja junkierstwa jako klasy zniszczy pruskiego wirusa. Franklin Delano Roosevelt w przemówieniu do Kongresu w 1943 r. stwierdził: gdy Hitler i naziści odejdą, pruska klika militarna musi odejść razem z nimi. Banda podżegaczy wojennych i militarystów musi zostać wykorzeniona z Niemiec, jeśli mamy mieć jakąkolwiek prawdziwą gwarancję przyszłego pokoju. Osobiście wybieram spośród Rosji i Prus. Perspektywa dla Prus - albo agresja albo polityczny margines to rzeczywiście "tragedia". Oczywiście z prusackiego punktu widzenia. W tym swietle taka np. Szwajcaria to zaiste wyjątkowo "tragiczny" kraj. W czasach komunistycznej "prosperity" wielu marzyło o takim tragicznym obywatelstwie, a wielu ideowo zaangażowanych zakładało nawet tam konta. Podobno nawet mają je do dziś. To na marginesie a na poważnie niezagrożone w zasadzie Prusy których elita rządząca nie miała raczej szwajcarskiego podejścia do życia, przyjęła inne priorytety które rzeczywiście stawiają je, ale z wyboru nie z konieczności, w rzędzie największych agresorów ówczesnego okresu też. Ta premedytacja nie usprawiedliwiająca postepowania, ukazuje dodatkowo wredność jako cechę skutecznego działania. Jakby i coby więcej "dobrego" nie powiedzieć o Prusach to jednak dla Rosji eksansjonizm, imperializm, agresja toż to i od zawsze prawdziwe życie godne nastajeściewo cieławieka. Nawet teraz wielu grażdan wyznaje zasadę choćby i boso byle kartoszki i cukier byli a strana ma sie rozrastać. Ot i bezkresna dusza rosyjska. Koneczny opisał ją jako cywilizację siły u podstaw istnienia i rozwoju której leży nieustanna ekspansja. Jej brak to kryzys państwa. Kolapsa. Istotnie spoglądając na historię Rosji, niezależnie od problematyki zaborów na Polsce, to historia prawie nieustannego stanu wojny, w zdecydowanej większości agresywnej. Prusy wysiadają, głosuje na Rosję.