Czym jest Wielki Babilon, czyli Wielka Nierządnica rozpracowana

Religie abrahamowe Artykuł Dyskusja Czytaj Edytuj Edytuj kod źródłowy Wyświetl historię Narzędzia Wikipedia:Weryfikowalność Ten artykuł od 2011-09 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła, najlepiej w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. Symbole najważniejszych religii abrahamowych (kolejno: chrześcijaństwo; islam; judaizm; bahaizm) Zasięg religii abrahamowych (różowy). Religie abrahamowe lub abrahamiczne – religie mające swe korzenie w starożytnych przekazach żydowskiej świętej księgi Tory o Abrahamie, biblijnym patriarsze. Każda religia abrahamowa do pewnego stopnia wywodzi się z pierwotnego judaizmu (jahwizmu). Religie abrahamowe, w większości monoteistyczne, stanowią większość wyznawanych na świecie religii. Są to religie bazujące na Pięcioksięgu, lub też na tekstach wywodzących się od niego. Muzułmanie nazywają wyznawców większości religii abrahamowych ludami Księgi (po arabsku ahl al-kitab), co dotyczy jednak niemal wyłącznie religii starszych od islamu. Trzema głównymi religiami abrahamowymi są judaizm, chrześcijaństwo i islam. Pozostałe to: babizm (i azalityzm), bahaizm, karaimizm, druzyzm, mandeizm, ruch Rastafari, samarytanizm. Sikhizm łączy cechy religii abrahamowej i dharmicznej, a voodoo – chrześcijaństwa i politeistycznych wierzeń afrykańskich. Według niektórych badaczy zaratusztrianizm wywarł wyraźny wpływ na judaizm, a poprzez niego także na chrześcijaństwo oraz inne religie abrahamowe. Według części religioznawców istnieją poważne przesłanki do twierdzenia, że takie podstawowe zasady tych religii jak Sąd Ostateczny, wędrówka duszy po śmierci do piekła lub nieba, wiara w istnienie diabła i nadejście mesjasza powstały pod silnym oddziaływaniem zaratusztrianizmu. Według innych zbieżności między wierzeniami Hebrajczyków a egipskim kultem Atona (nazwa podobna do hebrajskiego imienia Boga – Adonaj) mogą świadczyć o tym, że Hebrajczycy ulegli wpływom monoteistycznej doktryny Echnatona. Teoria ta akcentuje silne więzi Hebrajczyków z Egiptem i wiąże powstanie kultu Atona lub Jahwe z biblijnym exodusem. Inne hipotezy dotyczą henoteistycznego charakteru pierwotnej religii Hebrajczyków, w której główną rolę odgrywał bóg wojny JHWH Zastępów (pochodzenia midianickiego?). W Biblii spisano świadectwa pokazujące kulty lokalne, sprawowane „na wyżynach”, na przykład na górze Garizim. Cechy charakterystyczne Poniższe cechy są typowe dla religii abrahamowych, lecz od każdego z punktów istnieją istotne wyjątki wiara w pierwszych ludzi (tzw. Adam i Ewa), którzy zostali wygnani z raju ze względu na to, że zgrzeszyli poznaniem dobra i zła monoteizm i ostre potępienie politeizmu przekonanie o linearnym charakterze historii i zbliżającym się Dniu Sądu nacisk na etykę: wiara w wieczne potępienie lub zbawienie zależne od wiary i uczynków na ziemi obecność pojęcia grzechu, który może być odpuszczony (w odróżnieniu od istniejącego w religiach orientalnych prawa karmy) potępianie bałwochwalstwa opieranie się na autorytecie świętych ksiąg uważanych za objawione przez Boga uznanie Jerozolimy za miejsce święte

Dlaczego powinienem wierzyć w zorganizowaną religię? ODPOWIEDŹ Słownik dostarcza nam następującej definicji słowa „religia”: „Wiara w Boga lub w bogów, których należy uwielbiać, zazwyczaj w obrzędach i rytuałach religijnych; jakikolwiek konkretny system wiary, uwielbienia, itp., często związany z nakazami etycznymi”. W świetle tej definicji Biblia mówi o zorganizowanej religii, a w wielu przypadkach powód powstania i wpływ „zorganizowanej religii” nie podobają się Bogu. Oto kilka przykładów opisów zorganizowanej religii. Księga Rodzaju 11:1-9 mówi o być może pierwszej zorganizowanej religii. Potomkowie Noego organizują budowę wieży, twierdząc, że jeśli zbudują wystarczająco wysoką wieżę, będą uratowani. Wierzyli, że ich jedność była ważniejsza niż relacja z Bogiem. Bóg zainterweniował i pomieszał im języki, niszcząc tę religię. Księga Wyjścia 6 i dalej, opowiada o tym, jak Bóg daje Abrahamowi obietnicę, iż zawsze szczególną relację z jego potomkami. Widzimy, że dzięki tej zorganizowanej religii w trakcie wyjścia z Egiptu powstaje naród, i Bóg zaczyna działać w historii Izraela. Dziesięć Przykazań, Tabernakulum, system ofiar, itp. zostały stworzone przez Boga, by Izraelici się do nich stosowali. Głębsze przestudiowanie Nowego Testamentu pozwala zrozumieć, że końcowym celem religii było doprowadzenie wierzących do Chrystusa (List św. Pawła do Galacjan 3; List do Rzymian 7). Jednak wielu nie zrozumiało tego celu, i uwielbiło bardziej cząstki Boga, niż Jego prawdzią Osobę. Księga Sędziów i dalsze księgi: Mowa tu o konfliktach, których doświadczali Izraelici, spośród których wiele dotyczyło zorganizowanej religii. Przykładowe dotyczą Baala (Księga Sędziów 6:1; 1 Księga Królewska 18); Dagona (1 Księga Samuela 5); Molecha (2 Księga Królewska 23:10). Bóg użył tych religii, by pokazać, jak wielką ma moc pokonując je. Ewangelie: Faryzeusze i Saduceusze byli reprezentantami zorganizowanej religii za czasów Chrystusa. Jezus ustawicznie konfrontował ich z ich fałszywym nauczaniem i pełnym hipokryzji stylem życia. Wielu z nich zrezygnowało ze zorganizowanej struktury religijnej, uczynił to na przykład apostoł Paweł. Listy Apostolskie: Pewne zorganizowane grupy uważają, że Ewangelię należy wzbogacić o nauczanie o uczynkach, które należy wykonywać, by być zbawionym. Chcieli oni także wywrzeć presję na wierzących, by ci zmienili swoje myślenie i uznali tę religię. List do Galatów i Kolosan ostrzega przed takimi grupami. Apokalipsa: Nawet w czasach ostatecznych zorganizowane struktury religijne będą miały wpływ na świat. Antychryst ma stworzyć nową religię, która będzie jedyną religią na świecie. W większości przypadków ostatecznym wynik istnienia „zorganizowanych struktur religijnych” jest przeciwny Bożej woli. Jednak Biblia mówi o zorganizowanych grupach chrześcijańskich (wierzący), które stanowią część Bożego planu. Nazywa je kościołami. Z opisów w Dziejach Apostolskich i z Listów wynika, że kościół powinien być zorganizowany i współzależny. Organizacja prowadzi do ochrony, produktywności, i większego zasięgu (Dzieje Apostolskie 2:41-47). W przypadku kościoła lepsza nazwa dla tej jednostki to „zorganizowana relacja”. W tej organizacji nie istnieje żaden ludzki plan, służący temu, by dosięgnąć Boga (Gdyż to Bóg sam zniżył się do człowieka). Nie można być z niej dumnym (gdyż wszystko zawdzięczamy Bogu). Nie powinno być też żadnych sprzeczek co do przywództwa (Gdyż to Chrystus jest głową Kościoła - List św. Pawła do Kolosan 1:18). W kościele nie powinno być żadnych uprzedzeń (Wszyscy jesteśmy jedno w Chrystusie - List św. Pawła do Galatów 3:28). To, że kościół będzie zorganizowany, nie powinno stanowić problemu. To religijność jest problemem.