Bank Rozrachunków Międzynarodowych

Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Bank Rozrachunków Międzynarodowych Ilustracja ilustracja Data założenia 1930 Państwo Szwajcaria Siedziba Bazylea Prezes Agustín Carstens Państwa członkowskie BIS Bank Rozrachunków Międzynarodowych (ang. Bank for International Settlements (BIS)) – najstarszy bank międzynarodowy, utworzony 17 maja 1930 roku na konferencji w Hadze, jako efekt realizacji Planu Younga. Pierwotnie jego głównym celem było zarządzanie środkami wynikającymi z reparacji wojennych Niemiec po I wojnie światowej. Obecnie misją banku jest pomoc bankom centralnym i instytucjom uprawnionym do prowadzenia polityki pieniężnej w zapewnieniu monetarnej i finansowej stabilności, pełnienie funkcji banku dla tych instytucji oraz wspieranie ich międzynarodowej współpracy. Bank przyjął formę spółki akcyjnej, w której udziałowcami są banki centralne. Łącznie jest ich 60 (w tym Narodowy Bank Polski) plus dodatkowo Europejski Bank Centralny. Siedziba organizacji znajduje się w Bazylei. Funkcja Bank Rozrachunków Międzynarodowych pełni ponadto funkcję gospodarza międzynarodowych sekretariatów/komitetów (wymienionych poniżej) zaangażowanych w ustalanie standardów oraz wspieranie stabilności finansowej w ramach Procesu Bazylejskiego, tj. Bazylejski Komitet ds. Nadzoru Bankowego (patrz standardy: Basel I, Basel II, Basel III) Komitet Globalnego Systemu Finansowego Komitet ds. Płatności i Infrastruktury Rynkowej Komitet Irvinga Fishera ds. Statystyki Banków Centralnych Instytut Stabilności Finansowej Komitet ds. Rynków Ponadto: Rada Stabilności Finansowej, Międzynarodowe Stowarzyszenie Nadzorów Ubezpieczeniowych, Międzynarodowe Stowarzyszenie Gwarantów Depozytów Bibliografia Elżbieta Glapiak. Bank powiernik. „Rzeczpospolita”, s. I2, 2011-02-04. http://www.bis.org/index.htm