10 powodów, przez które Hitler przegrał wojnę

10 powodów, przez które Hitler przegrał wojnę ●●, CIEKAWOSTKI, II WOJNA ŚWIATOWA | JAN LANDE | 8 MAJA 2015 18:16 Niemcy po początkowych sukcesach i niesamowitych zwycięstwach z czasem zaczęły tracić inicjatywę. Wydaje się, że Hitler musiał tę wojnę przegrać, ale kilka błędów i porażek tę klęskę przyspieszyło. W artykule wymieniono ich 10. Wojna na dwa fronty Niemieccy żołnierze podczas odpoczynku w czasie walk w rejonie Kurska Niemieccy żołnierze podczas odpoczynku w czasie walk w rejonie Kurska, czerwiec 1943 r. Hitler atakując Polskę liczył, iż Francja i Wielka Brytania nie dotrzymają umów i nie przybędą jej z pomocą. Dzięki temu uniknąłby wówczas wojny na dwa fronty, która na zachodzie toczyłaby się na terytorium III Rzeszy. Z kolei po szybkim zajęciu Polski i podziale jej terytorium w porozumieniu z ZSRR zabezpieczał sobie lewą flankę. Wówczas skierował się na zachód zajmując kraje Beneluksu i Francję, nie udało mu się jednak zdobyć Wysp Brytyjskich przegrywając bitwę o Anglię. Jednak w kontynentalnej Europie zapewnił sobie spokój, co pozwoliło mu w 1941 r. zaatakować ZSRR. Brak osiągnięcia tam najważniejszych celów i utrata z czasem inicjatywy zmusiła Wehrmacht do odwrotu. Jednocześnie Alianci tworzyli kolejne fronty w różnych rejonach Europy. Najważniejszy w Normandii w 1944 r. Trzeba dodać, że Niemcy zaangażowani byli także w walki w Północnej Afryce i na Bałkanach. Wielość frontów przy mobilizacji przeciwników musiała zakończyć się niemiecką porażką, która była tylko kwestią czasu. Złamanie szyfru Enigmy Bundesarchiv_Bild_101I-769-0229-10A_Frankreich_Guderian_-Enigma-_croppped Gen. Heinz Guderian spogląda na Enigmę, 1940 r. Enigma była niemiecką maszyną szyfrującą. Jej skomplikowany szyfr oparty na zasadzie obracających się wirników był ogromnym wyzwaniem dla Aliantów, a Niemcom zapewniał skuteczny i bezpieczny sposób komunikacji. Do czasu... Polacy jako pierwsi złamali jej kod. Dokonali tego Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski. Stworzyli do tego celu urządzenie ułatwiające łamanie szyfrów - bombę kryptologiczną. Niemcy też nie próżnowali, ciągle pracując nad ulepszeniami swojej maszyny. Dlatego w pewnym momencie Polacy zdecydowali się przekazać sojusznikom swoje materiały dotyczące Enigmy. Miały one istotny wpływ na działalność zespołu Alana Turinga, który ostatecznie rozkodował maszynę. Od tego czasu Alianci uzyskali dostęp do tysięcy niemieckich depesz, co miało ogromny wpływ na ich ostateczne zwycięstwo. Słabi sojusznicy Amerykanie lądują w Salerno w 1943 r. Amerykanie lądują we włoskim Salerno, 1943 r. Niemcy po ataku w 1941 r. na ZSRR byli w Europie zdani tylko na Włochów i kilka państw, które jednak nie stanowiły realnej siły militarnej. Zresztą nieporadność Włochów była też jednym z powodów porażki III Rzeszy, która musiała ich wielokrotnie wspomagać. Być może zaangażowanie Wehrmachtu w Grecji kosztowało Niemcy niezajęcie później Moskwy. Z kolei Japonia nie zdecydowała się zaatkaować ZSRR od wschodu, nie odgrywając przez to żadnej roli w wojnie w Europie. Niedostateczna baza surowcowa Niemieccy Strzelcy Alpejscy w górach Kaukazu Niemieccy Strzelcy Alpejscy w górach Kaukazu, 1942 r. Jedną z podstaw prowadzenia wojny jest zaopatrzenie sił w niezbędne do jej prowadzenia środki. Należą do nich na pewno surowce naturalne, głównie ropa naftowa i żelazo. Niemcy ropę naftową musiały importować, przede wszystkim z ZSRR. Przed wojną zgromadziły gigantyczne zaspasy paliw, ale one z czasem się wyczerpały. Po ataku na ZSRR w 1941 r. utracono dostawy z tego kraju. Hitler, co prawda podjął próbę opanowania złóż ropy w podkaukaskim Majkopie i w Baku nad Morzem Kaspijskim, ale zakończyły się one niepowodzeniem. Mimo, iż Wehrmacht dotarł do Władykaukazu, to Armia Czerwona skutecznie niszczyła roponośne instalacje z czasem wypierając Niemców z tego rejonu walk. W dodatku po porażce pod Stalingradem Niemcy utraciły inicjatywę. Warto podkreślić, że w III Rzeszy produkowano syntetyczne paliwo z węgla, ale jego ilość nie była wystarczająca. Problemem dla Hitlera był też brak możliwości poboru nowych żołnierzy i dotkliwe straty na wschodzie. Armia Czerwona na front mogła rzucić kilkukrotnie większe siły. Przystąpienie Stanów Zjedoczonych do wojny Amerykańskie oddziały desantowe lądują na plaży Omaha, 1944 r. Amerykańskie oddziały desantowe lądują na plaży Omaha, 1944 r. Po udanym ataku Japonii na Pearl Harbor stało się jasne, że Stany Zjednoczone dołączą do wojny przeciwko Japonii. Jednak żaden traktat nie zobowiązywał Niemców do wypowiedzenia wojny USA. Hitler ponadto nie był w stanie zagrozić Ameryce. Jedynie u-boty mogły polować na amerykańskie okręty wojenne i transportowe, do tej pory zachowując się wobec nich neutralnie. Franklin Delano Roosvelt zyskiwał dzięki temu argumenty, by zaangażować się także w Europie, a nie ruszyć wyłącznie na Japonię. To głównie na barkach amerykańskiego żołnierza zachodni Alianci dotarli do Berlina. Udział US Army był konieczny do zwycięstwa nad III Rzeszą. Dawało to nareszcie koalicji antyhitlerowskiej militarną przewagę nad państwami osi. Rosyjska zima Niemiecki czołg PzKpfw IV zakopany w śniegu w grudniu 1941 r. Niemiecki czołg PzKpfw IV zakopany w śniegu w grudniu 1941 r. Rosjanie denerwują się, gdy deprecjonuje się ich wysiłek mówiąc o zasługach generałów „Zimy” i „Błota”. Miało to jednak istotne znacznie dla losów operacji Barbarossa. Spóźniony o kilka tygodni atak zmuszał Niemców do zmierzenia się z przeciwnikiem w warunkach, do których był świetnie przygotowany. Żołnierzom Wehrmachtu brakowało zimowych ubrań, a warunki atmosferyczne dodatkowo opóźniały transport zaopatrzenia na i tak zbyt rozciągniętych liniach zaopatrzeniowych. Atak na Grecję Griechenland, v. Brauchitsch auf der Akropolis Niemieccy żołnierze na ateńskim Akropolu Włosi bez uzgodnień z Niemcami zdecydowali się 28 października 1940 r. zaatakować Grecję. Ich wojna zakończyła się kompromitacją ich armii w kwietniu 1941 r. Uwarunkowania na Bałkanach ratować musieli Niemcy, którzy w kilka tygodni opanowali sytuację kończąc kampanię Bałkańską zdobyciem Krety 1 czerwca 1941 r. Opóźniło to atak na ZSRR, co zmusiło Niemców do walki w trudnych warunkach klimatycznych. Megalomania Hitlera Adolf Hitler i Erich Raeder Adolf Hitler i Erich Raeder Początkowe sukcesy blitzkriegu utwierdziły Hitlera w przekonaniu o swoim wojskowym geniuszu. Z biegiem wojny coraz bardziej ingerował w plany swoich generałów jednocześnie nie mając do nich zaufania. Trwał przy tym w błędnych decyzjach, często irracjonalnych pod względem sztuki walki. Obsadzał też ważne stanowiska osobami, które nie miały odpowiednich kompetencji. Złe priorytety technologiczne Panzerkampfwagen VIII Maus Panzerkampfwagen VIII Maus Niemiecka technologia wojenna stała na wysokim poziomie. Wiele innowacji, jak samoloty odrzutowe, czy rakiety balistyczne, w późniejszych latach weszło na stałe do światowych armii. Niemcy produkowali znakomite czołgi ciężkie, ale ich ilość była niedostateczna. Tracili czas na budowę prototypów coraz bardziej zaawansowanych maszyn, zamiast rozwijać i ulepszać udane konstrukcje. Projektowano też zupełnie niepotrzebne superciężkie czołgi, nie posiadając jednocześnie bombowca strategicznego, który mógłby niszczyć radzieckie fabryki przeniesione daleko na wschód. Bitwa o Stalingrad Bundesarchiv_Bild_183-E0406-0022-011,_Russland,_deutscher_Kriegsgefangener Niemiecki jeniec w Stalingradzie Bitwa o Stalingrad mogła w ogóle się nie odbyć. Niemiecka armia mogła obejść miasto i nie wikłając się w miejskie walki uderzyć na Kaukaz. Takie rozwiązanie miało też swoje minusy. Niezależnie od ocen tego wyboru w Stalingradzie Hitler stracił kilkaset tysięcy żołnierzy i ogromne ilości sprzętu wojskowego. Po tej klęsce załamała się siła ofensywy Wehrmachtu na radzieckich ziemiach. Porażka zachwiała wiarą w Hitlera i podkopała morale niemieckiego żołnierza. Jest to niewątpliwie moment przełomowy w wojnie na wschodzie. Bibliografia: